„Bal Manekinów”

OCH-TEATR, 1.05.2018 r. oraz 13.04.2019 r. 
Występują:
Maciej Stuhr (jako poseł paul Ribandel / Manekin poseł)
Nina Minor (jako Manekin damski / Solange)
Michał Breitenwald (jako Związkowiec 1)
Wojciech Chorąży (jako Sekundant 1)
Andrzej Deskur (jako Levasin)
Andrzej Dębski (jako Arnaux)
Jędrzej Taranek (jako Devignard)
Patryk Gnaś (jako Manekin Męski/Policjant)
Maria Bijak (jako Manekin Damski/uczestniczka balu)
Jacobina Blüm (jako Manekin Damski/Angelika)
Agnieszka Borkowska (jako Manekin Damski/uczestniczka balu)
Aleksandra Grącka (jako Manekin w futrze/uczestniczka balu)
Klaudia Gryboś (jako Manekin Damski/Związkowiec 2)
Marek Bula (jako Manekin Męski/Lokaj 1)
Michał Misza Czorny (jako Manekin Męski/Ribandel bez głowy)
Bartłomiej Gąsior (jako Manekin Męski/Lokaj 2)
Daniel Leżoń (jako Manekin Męski/Sekundant 2)

1 maja ubiegłego roku oraz ponownie 13 kwietnia b.r. miałam Przyjemność i Zaszczyt doświadczyć Wyśmienitego, wyreżyserowanego przez Mistrza Jerzego Stuhra, Spektaklu pt. „Bal manekinów” na podstawie tekstu Brunona Jasieńskiego.
Sztukę rozpoczyna długa (lecz nie ZA DŁUGA, jak dla mnie mogłaby Trwać i Trwać…) Sekwencja, zagranego przez Młodych Aktorów z Teatru Tańca, karnawałowego Balu tytułowych Manekinów, które raz do roku, na tą Jedną Jedyną Noc uciekają z miejsc, w których na co dzień prezentują ubrania, by na kilka godzin poczuć Totalną Wolność i wyrwać się spod Ludzkiej Kontroli. Kreacje Aktorskie w tych Scenach stworzone są w Sposób Arcymistrzowski. Wydaje się bowiem, że tak daleko posunięte panowanie nad własnymi ciałami, poruszającymi się raz, że w Tempie Slow Motion, to jeszcze w SPOSÓB CAŁKOWICIE dla Człowieka NIENATURALNY, jest praktycznie nierealne. A jednak, Młodzi Aktorzy na najwyższym poziomie prezentują mechaniczny sposób poruszania się manekinów, również w tańcu, co zdaje się być dodatkową trudnością. 
I oto, gdy Manekiny bawią się w najlepsze, czerpiąc nieskrępowaną niczym radość z tego, że mogą rozprostować wszystkie „członki”, ale też wymienić krytyczne uwagi na temat ludzi, którzy traktują ich przedmiotowo i sterują ich „życiem”, na ich Balu pojawia się Nieproszony Gość, który całą Tajemnicę manekinów może w jednej chwili roznieść w pył… CZŁOWIEK. Aby zatem sprawa ich balu nie wyszła na jaw, manekiny postanawiają człowieka osądzić i skazać na obcięcie głowy. Przed wykonaniem egzekucji, ten właśnie człowiek, w stanie mocno wskazującym na spożycie alkoholu, wygaduje się, że zmierza na inny bal… LUDZKI. A na owym, swoje interesy załatwiać będą politycy, przedsiębiorcy i inni, jak im samym się wydaje, prominentni tego świata. Spryt i pewien rodzaj Odwetu manekinów za codzienne upokorzenia sprawiają, że miałby on na ten bal nie dotrzeć. 
Mając w posiadaniu tak Cenny Oręż, jak Ludzka Głowa, podczas gdy ciała manekinów są mniej lub bardziej niekompletne, nasi Bohaterowie postanawiają zagrać o to, który z nich to Trofeum otrzyma. I tu następuje… ZDRADA. Jeden z manekinów wyłamuje się z Lojalności wobec swoich Towarzyszy i po wygraniu głowy, obciętej jak się okazuje prezesowi jednej z szalenie liczących się partii politycznych, ulega pokusie zasmakowania namiastki ludzkiego życia i… wyrusza na drugi bal, w ciele manekina, lecz z ludzką głową (Maciej Stuhr brawurowo gra w Spektaklu podwójną Rolę – Człowieka i Manekina) i jak się później okazuje, w niczym nie ustępuje w Wyrachowaniu i Sztuce Manipulacji tym ludziom, którym wydaje się, że to oni są Panami Wszystkiego i mają wszystko, i wszystkich w Przysłowiowej Garści. 
Z początku drugiego aktu Spektaklu dowiadujemy się, że zarówno gospodarz ludzkiego balu, jak i jego Czołowy Gość, Kogoś równie Znaczącego oczekują. A tym Kimś ma być tenże sam polityk, z którym w pierwszym Akcie bezwzględnie obeszły się manekiny. Dowiadujemy się, że zarówno gospodarz, jak i uczestnik balu mają sprzeczne wobec zaproszonego interesy, a do ich załatwienia mają posłużyć im, wystawione jak zwierzyna na pożarcie,Córka jednego i Żona drugiego, które dotrzymując oczekiwanemu towarzystwa miałyby niezależnie od siebie przekonać owego do przeciwstawnych racji obu stron. Ma bowiem wybuchnąć strajk w ważnej dla interesów obydwu mężczyzn fabryce, przy czym jeden z nich do tego nie zamierza dopuścić, a drugi wręcz przeciwnie. 
Nie wiedzą jednak, że wraz z przybyciem Manekina z głową Człowieka, w którym to mieli upatrywać szansy na rozegranie własnych celów, zostaną do żywego obnażone ich Nieczyste Gierki: z jednej strony opanowana do perfekcji Zdolność Wmawiania wszystkim wszystkiego i dorabianie Ideologii Politycznej Strategii do każdego Kłamstwa i Oszustwa, z drugiej zaś całkowita Sterowalność Sobą Nawzajem, by tylko osiągnąć Zamierzone Cele. 
Manekin z głową Człowieka udowadnia tym, którzy uważają się za Lepszych i Sprytniejszych od Innych, jak są Do Szpiku Kości Zepsuci i jak dają się przekupić za Władzę. Gdy zaś sytuacja wymyka się spod kontroli, a Czołowy Gość Balu wyzywa Manekina na pojedynek, ów dochodzi do wniosku, że to koniec „zabawy”, bo jego cel został osiągnięty. Spektakl kończy się, pozostawiając widza z gorzką refleksją, że właściwie w naszym Ludzkim Świecie totalnie Niedoskonałych Istot, MOŻNA praktycznie WSZYSTKO i są tacy, którzy na zbyt wiele sobie pozwalają, byleby osiągnąć to, na czym im zależy, a z drugiej strony, że w gruncie rzeczy często Nic Nie Jest Takim, Jakim Się Wydaje. Manekiny z Ofiar stają się Bohaterami, zaś Ludzie z Samozwańczych Siłaczy – Słabeuszami. A Bal tytułowych Manekinów to KWESTIA BARDZO UMOWNA, Dwuznaczna i Przewrotna, bo koniec końców to Ludzie okazują się Marionetkami, a najzwyklejsza w świecie Pazerność może nas niepostrzeżenie, nim się zorientujemy, zapędzić w Kozi Róg, z którego odwrotu już nie ma.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s